Interpelacja w sprawie uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego

   Szanowna Pani Minister! Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1309/ 2005 z dnia 10 sierpnia 2005 r. zmieniające rozporządzenie (WE) nr 3199/93 w sprawie wzajemnego uznawania procedur całkowitego skażenia alkoholu etylowego do celów zwolnienia z podatku akcyzowego (Dz.U. UE. L. 05. 208. 12 z dnia 11 sierpnia 2005 r.) określa substancje skażające stosowane w każdym państwie członkowskim dla celów całkowitego skażenia alkoholu.

   Stosownie do przepisów rozporządzenia w Polsce w celu całkowitego skażenia alkoholu należy stosować jednej z dwóch substancji skażającej, których skład ilościowy został jednoznacznie określony w rozporządzeniu. W każdym przypadku substancja skażająca zawierać powinna nie mniej niż trzy składniki.

   Stosownie do powyższych unormowań gwarancją skutecznego skażenia jest użycie w pierwszej metodzie na hektolitr czystego alkoholu 0,75 litra ketonu metylowoetylowego zawierającego:

   1) 95-96% ketonu metylowoetylowego (wagowo),

   2) 2,5-3% ketonu metyloizopropylowego (wagowo),

   3) 1,5-2% ketonu etylowoamylowego (5-metyl-3-heptonon, wagowo) razem z 0,25 litra podstawowej pirydyny.

   W drugiej metodzie przepisy rozporządzenia wskazują konieczność stosowania na hektolitr czystego alkoholu jednego litra ketonu metylowoetylowego zawierającego:

   1) 95-96% ketonu metylowego (wagowo),

   2) 2,5-3% objętości ketonu metylowoizopropylowego (wagowo),

   3) 1,5-2% objętości ketonu etylowoamylowego (5-metyl-3-heptanon, wagowo) razem z 1 gramem benzoesanu denaturującego.

   W dniu 16 grudnia 2005 r. minister finansów rozporządzeniem zmieniającym rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 252, poz. 2126 z 2005 r.) wprowadził w ust. 1 pkt 1 § 18 zapisy uwzględniające unormowania dyrektywy, zwalniające od podatku akcyzowego alkohol etylowy wprowadzony do obrotu handlowego w postaci alkoholu etylowego całkowicie skażony środkami dopuszczonymi do skażenia alkoholu etylowego. Natomiast pkt 2 ust. 1 tego paragrafu zawiera rozstrzygnięcie prawne dopuszczające zwolnienie od podatku akcyzowego alkoholu etylowego skażonego środkami określonymi w odrębnych przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353, z 2002 r. Nr 166, poz. 1632 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 173, poz. 1808). Przepis zawarty w pkt. 2 umożliwia obejście przepisów dyrektywy.

   Minister rolnictwa i rozwoju wsi właśnie na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2001 r. o wyrobie alkoholu etylowego oraz wytwarzaniu wyrobów tytoniowych (Dz.U. Nr 31, poz. 353, z 2002 r. Nr 166, poz. 1632 oraz z 2004 r. Nr 29, poz. 257 i Nr 173, poz. 1808) w dniu 2 stycznia 2006 r. wydał rozporządzenie w sprawie środków dopuszczonych do skażenia alkoholu etylowego. W ˝Wykazie środków dopuszczonych do skażenia alkoholu etylowego, wraz z minimalną ilością ich zastosowania˝ stanowiących załącznik do rozporządzenia jako dopuszczalny środek skażający wskazał ˝Benzoesan denatonium (dopuszczone jest stosowanie roztworów benzoesanu denatonium w etanolu lub alkoholu lub alkoholu tert-butylowym po uprzednim przeliczeniu dawki na czysty składnik). Natomiast ilość środka skażającego na 100 l alkoholu etylowego określił w wysokości nie mniejszej niż 0,3 g.

   Należy podkreślić, że w dyrektywie unijnej benzoesan denatonium występuje jako jeden z czterech składników substancji skażającej, a u naszych sąsiadów - Czechów, ten związek chemiczny nie jest uznawany za środek skażający.

   Ponadto własności chemiczne tego środka, w dodatku przy tak niewielkiej wymaganej jej zawartości w skażanym alkoholu etylowym, nie stanowią większych trudności do jego wytrącenia. Substancję tę z łatwością można wytrącić, stosując powszechnie występujący na rynku detalicznym środek do czyszczenia rur kanalizacyjnych pod nazwą ˝Kret˝.

   Podkreślić należy, że stosownie do obowiązujących w naszym kraju przepisów prawa, pracownicy Szczególnego Nadzoru Podatkowego i Akcyzy w ramach swoich zadań nadzorem obejmują proces wytwarzania i dystrybucji alkoholu etylowego tylko do momentu jego skażenia.

   Na polskim rynku w handlu w obiegu wtórnym po oczyszczeniu w systemie nielegalnego handlu pojawiają się znaczące ilości alkoholu etylowego. Bez odpowiedzi pozostaje np. pytanie, gdzie znajduje zbyt płyn przeznaczony do spryskiwania szyb w samochodach w okresie zimowym, a produkowany w okresie letnim w podejrzanie dużych ilościach, czy wobec skali deficytu budżetowego stać nasz kraj na rezygnacje z dochodów z tytułu podatku akcyzowego?

   Wobec wciąż rozrastającego się na rynku zjawiska związanego z funkcjonowaniem w naszym kraju mafijnego systemu wtórnego obrotu alkoholem, wciąż braku skutecznego działania służb policyjnych w zakresie przeciwdziałania temu zjawisku oraz nieefektywnego nadzoru podatkowego uprzejmie proszę Panią Minister o odpowiedź na pytania:

   1. Co stoi u podstaw tworzenia na poziomie rozporządzeń przepisów prawnych umożliwiających funkcjonowanie mafijnego systemu wtórnego obrotu alkoholu na rynku?

   2. Czym uzasadnione jest wprowadzenie w naszym prawie przepisów umożliwiających obejście przepisów wynikających z przyjętych dyrektyw europejskich?

   3. Dlaczego pracownicy Szczególnego Nadzoru Podatkowego i Akcyzy w ramach swoich zadań nadzorem obejmują proces wytwarzania i dystrybucji alkoholu etylowego tylko do momentu jego skażenia?

   4. Jakie Pani Minister podejmuje działania, aby wyeliminować handel ˝odkażonym˝ alkoholem etylowym?

   5. Dlaczego kiedy jest mowa o zwolnieniu od podatku dochodowego piekarza, który chce przekazać chleb biednym rodzinom, jako argument przeciwko takiemu rozwiązaniu stawiany jest argument, że stworzy to niebezpieczeństwo nadużywania tego przepisu w celu obchodzenia podatku? Czy przepis, który w prowadza poza nadzorem na rynek ogromne ilości alkoholu, w efekcie rozpija polskie społeczeństwo, generuje biedę w polskich rodzinach i pozbawia budżet dochodu nie stanowi większego zagrożenia?

   Z poważaniem

   Poseł Maria Zuba

   Warszawa, dnia 23 maja 2006 r.